လူငယ္တုိ႔အတြက္ ေခတ္သစ္ဓမၼစၾကာ အညႊန္း (ဒုတိယပုိင္း)

[အရွင္ပ႑ိတ(ေဒါင္းျဖဴ)]

ကတေမ ေဒြ၊ ေယာ စာယံ ကာေမသု ကာမသုခလႅိကာႏုေယာေဂါ ဟီေနာ ဂေမၼာ ေပါထုဇၨနိေကာ အနရိေယာ အနတၱသံဟိေတာ၊ ေယာ စာယံ အတၱကိလမထာႏုေယာေဂါ ဒုေကၡာ အနရိေယာ အနတၱသံဟိေတာ။

ဘယ္တရားႏွစ္ပါးလဲဆုိရင္-
၁။ ကာမသုခလႅိကာႏုေယာဂ-ဘ၀ဟူသည္မွာ ခ်မ္းသာတုိ႔ျဖင့္ တည္ေဆာက္ထားကာ ႏွစ္သက္ဖြယ္ရူပါရုံစေသာ ကာမဂုဏ္ငါးပါးတုိ႔ျဖင့္ ဖုံးလႊမ္းထားျခင္းသာျဖစ္၍ ၾကည္ႏူးမႈအတိသာတည္း။ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္မ်ားသာတည္း။ ။

၂။ အတၱကိလမထာႏုေယာဂ-ဘ၀ဟူသည္မွာ ႀကဳိးစားရုန္းကန္ျခင္းျဖင့္သာ လည္ပတ္ရွင္သန္ေနရေသာေၾကာင့္ ဒုကၡအတိသာတည္း။ ဆင္းရဲျခင္းအစုအပုံမ်ားျဖင့္ ေပါင္းစုထားေသာေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ သုခကင္းေ၀းရာဌာနျဖစ္ေသာေၾကာင့္လည္းေကာင္း ထုိဘ၀ကုိရျခင္းသည္ ဘာမွ်အက်ဳိးမရွိေပ။ ။

ဤကာမသုခလႅိကာႏုေယာဂ,အတၱကိလမထာႏုေယာဂ-တရားႏွစ္ပါးတြင္ အတၱကိလမထာႏုေယာဂတရားသည္ ထင္သာျမင္သာရွိေပသည္။ ကာမသုခလႅိကာႏုေယာဂတရားကား သေဘာေပါက္သေယာင္ေယာင္ရွိၾကေသာ္လည္း ရွင္းလင္းျပတ္သားစြာ နားလည္သူရွားေလသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ယေန႔ေခတ္လူငယ္တုိ႔ အလြယ္တကူသိျမင္ေစရန္ ကာမသုခလႅိကာႏုေယာဂတရားကုိ ရွင္းလင္းျပပါမည္။ ။

“ကာမသုခလႅိကာႏုေယာဂ“

ျမတ္ဗုဒၶသည္ ယခုႏွစ္မွျပန္၍ေရတြက္ေသာ္ လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္ေပါင္း(၂၆၃၆)ခုႏွစ္တြင္ အိႏၵိယအင္ပါယာအတြင္းရွိ ကပိလ၀တၳဳတုိင္းႏုိင္ငံတြင္ ခမည္းေတာ္သုေဒၶါဓန+မယ္ေတာ္မဟာမယာေဒ၀ီတုိ႔မွ ေမြးဖြားသန္႔စင္ခဲ့ေသာ သားႀကီးၾသရသျဖစ္ေလသည္။

တစ္ဆယ့္ေျခာက္ႏွစ္အရြယ္တြင္ ၾကင္ယာေတာ္ ယေသာ္ဓရာႏွင့္လက္ဆက္၍ ထီးနန္းစတင္စုိးစံခဲ့သည္။ ရမၼ,သုဘ,သုရမၼ-ဟူေသာ ေရႊနန္းသုံးေဆာင္တြင္ ယေသာ္ဓရာအမွဴးရွိေသာ ေမာင္းမေပါင္းေလးေသာင္းၿခံရံလွ်က္ နတ္တုိ႔၏စည္းစိမ္ႏွင့္တူေသာ လူတုိ႔၏စည္းစိမ္ကုိ ျပည့္ျပည့္၀၀ခံစားခဲ့သည္။

ထုိအခ်ိန္ကာလအတြင္း ဘုရားေလာင္းသည္ ဆင္းရဲျခင္းဒုကၡအေၾကာင္းကုိ ျမဴမွ်ပင္မစဥ္းစားမိေခ်၊ ရွင္ဘုရင္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ႏုိင္ငံအတြင္းရွိ ေခ်ာေမာလွပေသာအမ်ဳိးသမီးငယ္မ်ား၏ ရူပါရုံ,သဒၵရုံ,ဂႏၶရုံ,ရသာရုံ,ေဖာဌဗၺာရုံ-စေသာ အာရုံငါးပါးၾကားတြင္ နစ္ေမ်ာေနခဲ့သည္။ ဇာတိ-အေၾကာင္းကုိလည္း မေတြးေတာ၊ ဇရာ-အေၾကာင္းကုိလည္း စိတ္မ၀င္စား၊ ဗ်ာဓိ-အေၾကာင္းကုိလည္း မႀကံစည္၊ မရဏ-အေၾကာင္းကုိကား ၾကားပင္မၾကားဖူးေခ်။ ထုိကဲ့သုိ႔ေသာ စည္းစိမ္မ်ားၾကား၌ နစ္ေမ်ာေနျခင္းသည္ ကာမသုခလႅိကာႏုေယာဂအက်င့္ပင္ျဖစ္ပါသည္။

ကာမသုခလႅိကာႏုေယာဂ-ဟူသည္မွာ တပ္မက္ဖြယ္ကာမဂုဏ္အာရုံေတြကုိ ႏွစ္သက္စြဲလမ္းကာ ထုိကာမဂုဏ္တရားေတြကိ ေကာင္းသည္ထက္ေကာင္းေအာင္ ျပဳလုပ္အားထုတ္ခံစားျခင္းပင္ျဖစ္ပါသည္။ ႏွစ္သက္ဖြယ္ကာမဂုဏ္အာရုံဟူသည္မွာ ခံစား၍မတင္းတိမ္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ေကာင္းမြန္ေသာ အဆင္း,အသံ,အနံ႔,အရသာ,ေတြ႕ထိစရာတုိ႔ပင္ျဖစ္ပါသည္။

လွပေသာရူပါရုံအစရွိေသာ အာရုံတုိ႔ကုိ ခံစားေနေသာသူသည္ မတင္းတိမ္သာအခါမ်ားတြင္ အားမလုိအားမရျဖစ္လာေပသည္။ ဤသည္မွာ မေက်နပ္,မေရာင္ရဲႏုိင္ျခင္း ေဒါသ-အကုသုိလ္တရားႏွင့္ ထပ္ခါထပ္ခါခံစားခ်င္ေသာ ေလာဘ-အကုသုိလ္တရားမ်ားပင္ ျဖစ္ပါသည္။

ထုိအာရုံတုိ႔ကုိခံစားျခင္းေၾကာင့္ ျပဳသင့္ေသာကုသုိလ္ေကာင္းမႈတုိ႔ကုိ ေမ့ေလ်ာ့ေနတတ္သည္။ ဤသည္မွာ ေတြေ၀တတ္ေသာ ေမာဟ-အကုသုိလ္တရားပင္ ျဖစ္ပါသည္။

ထုိအာရုံမ်ားထဲ၌သာ က်င္လည္က်က္စားေနေသာေၾကာင့္ ငုိက္ျမည္း,မိန္းေမာျခင္းမ်ား ျဖစ္လာရေပသည္။ ဤသည္မွာ ထိန,မိဒၶ-အကုသုိလ္တရားပင္ ျဖစ္ပါသည္။

ထုိ႔ျပင္ ကာမဂုဏ္အာရုံမ်ားကိုသာ ႏွစ္သက္ေလ့ရွိေသာေၾကာင့္ အရွက္အေၾကာက္မ်ား နည္းပါးလာရေပသည္။ ဤသည္မွာ အဟိရီက,အေနာတၱပၸ-အကုသုိလ္တရားမ်ားပင္ ျဖစ္ပါသည္။

ထုိအာရုံမ်ား၏အစြမ္းေၾကာင့္ စိတ္ကုိစုစည္းႏုိင္မႈ နည္းပါးလာရသည္။ ဤသည္မွာ ပ်ံ႕လြင့္တတ္ေသာ ဥဒၶစၥ-အကုသုိလ္တရားပင္ ျဖစ္ပါသည္။

ေလာကတြင္ ဤကာမဂုဏ္သည္သာ အျမတ္ဆုံး/အခ်မ္းသာဆုံးျဖစ္သည္။ အႏွစ္သာရျပည့္၀သည္ဟူေသာ ခံစားခ်က္မ်ား ျဖစ္ေပၚလာရသည္။ ဤသည္မွာ အျမင္မွားေသာ ဒိ႒ိ-အကုသုိလ္တရားပင္ ျဖစ္ပါသည္။

မိမိပုိင္ဆုိင္ေသာ ကာမဂုဏ္အာရုံမ်ားေပၚ၌ အျခားသူမ်ား တန္းတူလုိက္မွာစုိးရိမ္ေသာ ၀န္တုိမႈမ်ားျဖစ္လာရသည္။ ဤသည္မွာ မစၦရိယ-အကုသုိလ္တရားပင္ ျဖစ္ပါသည္။

မိမိစည္းစိမ္မ်ားကဲ့သုိ႔ အျခားသူမ်ားအေနျဖင့္ မပုိင္ေစရန္စိတ္ဆႏၵမ်ား ျဖစ္လာရေပသည္။ ဤသည္မွာ မနာလုိမႈ ဣႆာ-အကုသုိလ္တရားပင္ ျဖစ္ပါသည္။

ဤကာမဂုဏ္မ်ားကုိ ခံစားမႈအားႀကီးသူတုိ႔သည္ ဦးေႏွာက္မၾကည္လင္ျခင္း၊ အာသာမျပည့္၀ျခင္း၊ စိတ္ညည္းညဴျခင္းမ်ား ျဖစ္ေပၚလာရေပသည္။ ထုိသုိ႔ျဖစ္လာေသာအခါ ခံစားသူသည္ မိမိျပဳလုပ္ခဲ့ေသာအရာတုိ႔ကုိ ေတြးေတာ၍ ေနာင္တတရားမ်ား ျဖစ္တတ္ေပသည္။ ဤသည္မွာ ကုကၠဳစၥ-အကုသုိလ္တရားပင္ ျဖစ္ပါသည္။

ေဖာ္ျပပါ အကုသုိလေစတသိက္တစ္ဆယ့္ေလးပါးတုိ႔သည္ ကာမသုခလႅိကာႏုေယာဂတရားကုိ ခံစားျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာေသာ အက်ဳိးတရားမ်ားပင္ျဖစ္ပါသည္။ ထုိကာမသုခလႅိကာႏုေယာဂ+ကာမဂုဏ္အရသာသည္ အာသာျပည့္၀ေကာင္းေသာအရသာမ်ဳိး မဟုတ္ေပ။ တခဏမွ်သာ ျပည့္၀သည္ဟုထင္ရၿပီး မၾကာခင္အခ်ိန္မွာပင္ ျပည္လည္အသက္၀င္တတ္ေသာ အရသာမ်ဳိးျဖစ္ေပသည္။ မျပည့္၀ေလ ခံစားခ်င္ေလ၊ ခံစားေလ မျပည့္၀ေလျဖစ္လာတတ္ေပသည္။

ကာမဂုဏ္အာရုံေၾကာင့္ ေအာင္ျမင္မႈမ်ားဆုံးရႈံးခဲ့ရသည္ကုိ ကမာၻေက်ာ္ေဂါက္သီးကစားသမား တုိက္ဂါး၀ုဒ္ကိုၾကည့္လွ်င္ သိႏုိင္ပါသည္။ ကာမဂုဏ္အာသာမျပည့္၀ေသာေၾကာင့္ အခ်ဳိ႕သူမ်ားမွာ စိတ္ပင္ ရူးေၾကာင္ေၾကာင္ျဖစ္သြားတတ္ေပသည္။ ထုိေရာဂါမ်ဳိးကို အမ်ဳိးသမီးမ်ားတြင္ အမ်ားဆုံးေတြ႕ရတတ္ေပသည္။ အခ်ဳိ႕သူတုိ႔သည္ သားဖြားၿပီးမၾကာမီပင္ ကုိကာမဂုဏ္ကုိခံစားျခင္းႏွင့္အျခားအရာမ်ား၊ အေၾကာက္တရားမ်ားေၾကာင့္ မီးယပ္က်ဳိးေရာဂါခံစားရသည့္အျပင္ ေသရာပါအမ်ဳိးသမီးေရာဂါမ်ားပင္ ျဖစ္သြားတတ္ေပသည္။ ဤသည္မွာ ကာမသုခလႅိကာႏုေယာဂ-တရား၏ အက်ဳိးရလဒ္မ်ားမွ သာဓကအနည္းငယ္ထုတ္ျပျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

တတိယပုိင္းဆက္ရန္

အရွင္ပ႑ိတ(ေဒါင္းျဖဴ)